Organizacje zrzeszające przedstawicieli biznesu kolejowego, w tym RBF, IGTL, ZNPK i ProKolej, zwróciły się do ministra infrastruktury i budownictwa Andrzeja Adamczyka z prośbą o interwencję w sprawie wycofania się PKP PLK z ulgi intermodalnej w okresie 11-31 grudnia 2016 oraz wprowadzenia nieprecyzyjnych warunków jej obowiązywania w roku 2017.
Forum Kolejowe – Railway Business Forum, Związek Niezależnych Przewoźników Kolejowych, Fundacja ProKolej, Izba Gospodarcza Transportu Lądowego oraz Grupa Doradcza Przewoźników Europejskiego Korytarza Towarowego Bałtyk-Adriatyk wysłały do ministra Adamczyka list, w którym zwracają się z prośbą o interwencję w sprawie ulgi intermodalnej. Na początku tego miesiąca PKP PLK poinformowała bowiem, iż w związku z wyczerpaniem tegorocznej alokacji, ulga w okresie 11-31 grudnia 2016 nie będzie przyznawana.
Organizacje biznesowe równocześnie apelują o zapewnienie stabilnego, rosnącego wsparcia przewozów intermodalnych w kolejnych latach. Jak przypominają, według słów samego ministra odczytanych uczestnikom IV Forum Transportu Intermodalnego Fracht 2016 w Gdańsku: „(…) cele postawione przed rządem obejmują realizację działań legislacyjnych i finansowych pozwalających na osiągnięcie w 2020 r. poziomu nie mniejszego niż 6 proc. udziału masy ładunków transportu intermodalnego w ogólnej masie ładunków przewożonych transportem kolejowym”.
Również według Strategii Rozwoju Transportu do 2020 (z perspektywą do 2030), rozwój transportu intermodalnego ma być jednym z najważniejszych motorów wykorzystania strategicznego położenia Polski na skrzyżowaniu strategicznych szlaków komunikacyjnych, w tym szlaku z Chin do Europy oraz w relacji z polskich portów w kierunku krajów Grupy Wyszehradzkiej i południa Europy, obejmującym m.in. Europejskie Korytarze Towarowe Bałtyk-Adriatyk (RFC5) i Bałtyk-Morze Północne (RFC8). – Przewoźnicy kolejowi z radością odnotowują te deklaracje. Dla zapewnienia faktycznego rozwoju tej gałęzi transportu koniecznym jest jednak przyjęcie i wdrożenie konkretnych i stabilnych narzędzi wsparcia. Przedmiotowa ulga, w założeniu, stanowić miała jeden z elementów przedmiotowego wsparcia – przypominają we wspólnym liście Wojciech Jurkiewicz z ZNPK, dr Jakub Majewski z ProKolej, Michał Litwin z RAG, Adrian Furgalski z RBF i Piotr Macioszek z IGTL.
Przewoźnicy, zawierając kontrakty handlowe, muszą mieć poczucie stabilności warunków regulacyjno-ekonomicznych. W przypadku przewozów intermodalnych, krytycznym elementem opłacalności jest ulga intermodalna, powodująca obniżenie kosztów związanych z dostępem do infrastruktury o 25%. – Gdyby ulga nie istniała, duża część przewozów intermodalnych nie byłaby w ogóle realizowana, gdyż oznaczałoby to wchodzenie w strefę strat na działalności operacyjnej – czytamy w liście.
Zdaniem organizacji biznesowych, odebranie ulgi w okresie obowiązywania umów handlowych podważa sens ekonomiczny prowadzenia przewozów intermodalnych według zawartych uprzednio umów. W efekcie, pozytywny rezultat wywierany przez ulgę intermodalną na przestrzeni większości roku, może być skutecznie zniwelowany przez problemy w końcowym okresie roku. Przewoźnicy bowiem muszą brać pod uwagę, iż w przyszłym roku sytuacja prawdopodobnie się powtórzy, a więc w celu zabezpieczenia się przed ryzykiem nieopłacalności przewozów muszą odpowiednio skorygować ceny frachtu w górę. – W praktyce może to oznaczać, że pozytywny efekt wywierany przez ulgę intermodalną może być niwelowany przez konieczność ponoszenia zabezpieczenia się od ryzyka stwarzanego przez ryzyko utraty ulgi – stwierdzają.
Co więcej, obecny stan prowadzi wręcz do paradoksalnej sytuacji, gdyż rozwój przewozów intermodalnych… zwiększa przewoźnikom ryzyko wejścia w sferę nieopłacalności. Im więcej bowiem przewozów intermodalnych zostanie przez rynek zrealizowanych, tym bardziej wzrasta ryzyko, że krańcowe przewozy będą wykonywane w momencie, gdy środki na ulgę zostaną wykorzystane. Innymi słowy – oparcie ulgi o niedoszacowany limit wsparcia powoduje, że przewoźnikom nie opłaca się nazbyt rozwijać oferty w ramach transportu intermodalnego. – Niedoszacowany limit wsparcia jest tym bardziej zaskakujący, że prognozuje się coroczne wzrosty przewozów intermodalnych – wytykają organizacje pozarządowe.
Dlatego też w apelu poproszono o ustanowienie ram dla wprowadzenia ulgi intermodalnej na rok 2017 i kolejne w ten sposób, by była ona niezależna od poziomu realizowanych przewozów lub zaplanowana z odpowiednim zapasem, obowiązywała przez cały rok, a także była komunikowana w okresie wzmożonej kontraktacji przewozów.
Pobierz list organizacji biznesowych do Ministra Infrastruktury i Budownictwa
